Mga Sumasampalataya

Dec 29, 2011


A few more days, and we'll say goodbye to 2011.

Normally, I post this on the 31st, but I have a feeling that I'm not going to have internet access again, just like last Christmas, I thought to just post this today. My favorites of 2011.

But before I proceed, I'd like to give thanks to all the readers, followers, contest participants, all those silent readers, the people who followed my twits and liked my Facebook page (I am hoping you'd interact with me more there, specially those non-bloggers who I really don't know personally). I appreciate your taking your time to read about what goes on inside my head, even if most of the time they're not that interesting.

Enough drama, let's get on with the awards:

BEST MOVIE (International)
LAST YEAR: Toy Story 3
This film wasn't a part of my nominees of best films for the year, and I don't really think you'd all agree that it's the best film of the year if you see it. There were three films this year that gave me a wide smile after finishing the movie. Harry Potter, Crazy Stupid Love and my pick this year for best movie... The Help. It's a period film about a girl who wrote a book detailing the challenges of being a 'colored' maid, earlier in the last century. It's a film that you'd really root for the protagonists of the story. It made you care about the characters. I don't know what it is with Emma Stone, but so far she hasn't done any bad film in my book.
RUNNER-UP: Crazy Stupid Love, Harry Potter and the Deathly Hallows Part 2

LAST YEAR: My Amnesia Girl
This is the year of the indie films. Before, when I hear indie movie I instantly think of gay films. This year's best film is essentially a gay film, but it defied the norm. Zombadings: Patayin Sa Shokot Si Remington didn't have mandatory sex scene. It did not portray us Filipinos as poor people. And it made me laugh out loud throughout the entire movie. Films like these and Ang Babae Sa Septic Tank gave me hope that Pinoys can do really good films and not just cheesy romantic comedies. Although I'm really looking forward to seeing Unofficially Yours next year (John Lloyd forever!!!).
RUNNER-UP: Ang Babae Sa Septic Tank, No Other Woman

LAST YEAR: Mass Effect 2
The last few months have been hard on my wallet. All the good games came out within  weeks of each other. But there was no other game this year that made me stay at home on weekends, forget that I'm in a relationship and basically ruined my social life other than The Elder Scrolls V: Skyrim. This game literally has no ending. I'm 100+ hours into the game, yet I'm still not half into the main story. Massive is not an appropriate description of Skyrim. It's not a perfect game. I own the PS3 version and I experience (take note, it's in the present tense) lag whenever I've played more than 6 hours of the game, it's not for those people who crave action every minute into the game (you do a LOT of walking in Skyrim), and even if it's got a hundred of people in the world, you'll hear the same voices over and over again. But then it lets you kill dragons. DRAGONS for cripes sake! Nuff said.
RUNNER-UP: Uncharted 3: Drake's Deception, Gears of War 3,

This year I'm really torn about this category. A lot of shows really deserve being on this list. I really got hooked on all these shows this year and they really delivered the goods. But I have to make one choice. Game of Thrones. Where else can you see incest, blood, gore, sexposition (exposition while in the middle of having sex), beheadings, DRAGONS, and heroes not be safe from death? Nowhere. Well, Once Upon A Time just did the last part. HBO didn't just give us a modern day Lord of the Rings. They stayed faithful interpretation of the original George Martin series (A Song of Ice and Fire) and they gave it to us in 10 straight weeks. I can't wait for April to see Season 2 (A Clash of Kings).
RUNNER-UP: Once Upon A Time, Shameless

LAST YEAR: Showtime
I don't get to religiously watch the primetime teleseryes, but from time to time i try to catch up. There aren't a lot of shows that I find really interesting. Like I said in a previous post, some of the stories being shown these days are recycled stories from before but only give a different twist that would at least make it seem like a new show. Lost relative. Kidnapping/hostage taking towards the end. But it's not really those scenes that make us watch them. It's in the meat of the story. The acting. The way it makes us feel better about ourselves seeing we don't have family members who want us dead. And it's always a positive if it makes us laugh. I've always been a fan of Xyriel's acting, and seeing Coney Reyes brings me back to those days when I was a kid watching my mom cry while watching Coney Reyes on Camera. 100 Days to Heaven deserves this award.

LAST YEAR: The Thanos Imperative
Earlier this year, Marvel said that 2011 was going to be the year of the mutants. They did good on that promise with really great stories like Schism and Regenesis. But undeniably, this year's event is the Dark Angel Saga. Critics have been unanimous in proclaiming this storyarc as a modern day classic. Comparisons with The Dark Phoenix Saga is well-deserved, if not an understatement. This is an awesome story. The tale of Angel's descent into becoming the heir of Apocalypse is as gripping and as emotionally straining as other literary classics. It's beautiful when it started and much more how it ended. The Dark Angel Saga is a perfect example of how to write a comic event.
RUNNER-UP: DC: The 52 Initiative, Spider-Island

LAST YEAR: The Walking Dead
While The Dark Angel Saga instantly put Uncanny X-Force on the front row of this list, credit must also be given to other perfectly written series. And my hats off to Scott Snyder in making me read Batman. His Detective Comics was just riveting. A story you can't put down and stop reading. He knows his Batmen, whether it's Bruce or Dick, and he knows how to give them a challenge. Detective Comics' The Black Mirror and now his Batman's Court of Owls storylines are just some of the best stories published this year. I don't want him to leave this book as I think Scott and Batman are a perfect fit. Credits to Jock, Francesco Francavilla and Greg Capullo for giving the matching tone in terms of the art for Scott's words.
RUNNER-UP: Uncanny X-Force, Amazing Spider-Man

LAST YEAR: Baby (Justin Bieber)
We don't really get a lot of quality Filipino music these days. I don't know if we're lacking good songwriters or if we just ran out of creative juice in terms of song making. What we're left with are bands with song whose lyrics don't always make sense and really good singers singing really used up remakes of songs. Then in came Zia Quizon's Ako Na Lang. It's refreshing in the ears. It sounds sosyal. It's uptempo. And you can't help but put the song on repeat. I loved this song. Whenever my phone randomly plays this song, I wouldn't listen to anything else anymore. I am not sure if her album contains remakes too (hopefully not), but listening to these kinds of songs make me hopeful in our ailing music industry.

LAST YEAR: President Noynoy
Don't you just hate it when Filipinos are put in bad light. I am proud to be a Filipino. I don't want to leave this country. But when you have an incompetent and bratty President, a corrupt ex-president, a boxer who longs to someday become a Vice President (or God forbid the future President), a sibling rivalry that ended up in murder between a Senator's half sister and poor brother headlining the news, it makes you change your mind a bit. Thank God, Shamcey Supsup and Gwendolyn Ruais made us forget about those thing even for just a couple of hours. They may not have won their crowns, but at least our attentions have been diverted to something pretty and not nasty.
LAST YEAR: The Arroyo's

LAST YEAR: The Deadbeat Club
I loved short posts. They are easier to read. They don't make my nose bleed. And when done the right way, they entertain. I don't like long posts. I don't like posts written so lengthily with no direction and have no point. Bloggers tend to do that. But there is one blogger that does that, yet he still successfully gets me engaged in reading his long posts. He got me reading through his ordeal in finding an empty cubicle where he can dump his shit. I don't know how anyone could be so gifted in words. I'm jealous. His blog is not for everybody, you'd probably find this guy arrogant or snobbish. He probably won't find the time to visit your blog back if you comment on his posts. But he is a great read. This year the Best Blog is Lio's Same Shit, Different Day.
RUNNER-UP: Wickedmouth, Human, All Too Human, Ms. Chuniverse

Agree? Disagree? What were your bets for the year? And you've got til Sunday to join my little pacontest, see posts below. :)

I might not be online again on Sunday, so HAPPY NEW YEAR Everyone!!!

Dec 27, 2011


When you can't sleep at 3 o'clock in the morning, there are  certain things that comes to mind.Things that you don't necessarily think of when you're busy working or doing whatever.

So at 3 o'clock I was thinking of the word trust.

It has been proven time and again specially nowadays that it's hard to trust people. Specially these days when meeting a new person  is just one click away. You don't really get to screen them anymore if they are trustworthy or would stab you in the back the minute you turn your back around.

I've been burned a lot of times. The feeling sucks when that happens.

One befriended me so she can borrow money. Once she got that, she just disappeared.

One became a friend. But then did something wrong with my partner.

One was initially sweet but when I failed to reciprocate the sweetness, tried to turn people against me.

And then there's one who's just plain nasty even when I'm around.

I've moved on from these things. They are petty, and dwelling over them is just childish.

But it's 3 o'clock in the morning.

And I can't get my eyes to close.

Specially now, since I sent my mother a message meant to be sent to 'Kasintahan.'

Dec 21, 2011


Sana ang mga bata forever 4 years old na lang.

Yung edad na nag-eexplore sila at pilit iniintindi ang mga bagay na nakikita nila sa paligid. Nakakatuwa lang.

Kanina kasi, papasok may nakasabay akong maglola sa bus. Yung batang babae, feeling ko paglaki ay magiging isang napakahusay na komentarista. Kacute lang kasi. Eto ang mga eksena.

Sa harap ng maglola ay magsyotang PDA. Naglalampungan sila sa bus at wala silang pakialam sa mga nakakakita sa kanila. Etong batang babae, nakatayo sa likod nila. Syempre nakikita niya ang mga kababalaghang ginagawa ng nasa harap niya.

Hindi niya siguro naiintindihan ang mga nangyayari sa harapan kaya hindi niya napigilan ang sarili, kinalabit niya yung lalake.

BATA: Pssst huy, anong ginagawa ninyo?

At hinila ni lola paupo ang apo.

Dahil magpapasko na, nauuso nanaman yung mga taong nagpapanggap na pasahero ng bus pero ang totoo ay mangangaroling lang pala.

May ate na sumakay para mangaroling. Imperness kay Ate, may hitsura siya. May boses din kahit papaano. Pero may kasabihan nga, beauty is in the eye of the beholder.

ATE: Merry Christmas merry merry Christmas, Pasko'y anong saya... (di ko alam yung lyrics)

BATA: Lola wag mo bibigyan yung kumakanta ang panget ng boses!

Panalo yung bata. Gusto ko siyang kidnapin kanina.

Dapat palitan ko na yung title ng blog ko. Napapadami ang kwentong commute ko.

Pipilitin kong magpost ulit bago magpasko, pero kung di ko na magawa, MALIGAYANG PASKO SA INYONG LAHAT SA BLOGOSPERYO!!!

Dec 12, 2011


Dahil ayoko sumabay sa mga year-end posts ng mga bloggers, mauuna na ako.

Third year ko nang i-grade ang buhay ko. Sa mga baguhan sa blog ko, ito ay isang narcissistic post. Tungkol ito sa kung paano ko gagraduhan ang ilang aspeto ng buhay ko sa taong 2011.

Papasa ba ako o hindi?

CAREER 88% (2010 - 85%)
Hindi ko alam kung mayroong perpektong trabaho. Sa lahat na lang ng pinasukan ko, hindi ako nawalan ng reklamo. Hindi ako nawawalan ng dahilan para ma-stress at uminit ng ulo. Lahat ng trabahong pinasok ko (iilan pa lang naman iyon) meron at meron akong nagiging puna. At ito ay hindi exception.

Pero hindi ko maitatanggi na itong posisyon ko ngayon, i-english ko na: I gained much more appreciation for my job this year. Oo, dahil sa tax, mas lalong lumiit ang sweldo ko kahit dalawang beses ako nagka-increase ngayong taon. Pero kahit ganun mas mahal ko pa rin ang trabaho.

Ngayong taon, ako'y naging Senior Lead at naging Super User (Subject Matter Expert), at dahil sa mga naging posisyon ko, mas naintindihan ko kung ano ba talaga ang trabaho ko. Oo, ngayon ko lang naintindihan ang trabaho ko. Hindi ko pa rin maipapaliwanag kung ano ba talaga ang trabaho ko, pero kung tatanungin mo ako ngayon mas maikli na lang ang paliwanag ko.

SOCIAL LIFE 73% (2010 - 79%)
Promising ang naging umpisa ng Social Life ko ngayong taon, pero hindi ko alam kung saan nag-umpisa bumagsak. Hindi ako masyadong nakasama sa mga lakad ng mga barkada  ko. Nakakalimutan na akong yayain sa mga birthday celebration ng mga close friends ko. Hindi na ako nakakapag house party sa bahay namin.

Ano na nga ulit ang lasa ng alcohol? Etong taon na yata tuluyang nagkaroon na ng sari-sariling buhay ang barkada namin. Nagsimula yan nung naghiwalay yung isang pares ng mga bff namin.

Pero ang totoong dahilan kung bakit bagsak ang Social Life ko ay dahil sa isa pang aspeto ng mamarkahan ko sa baba.

LOVE LIFE 95% (2010 - 100%)
Hindi dahil bumaba ang marka ko sa buhay pag-ibig ay ibig sabihin na di ko na mahal si Kasintahan. Noong isang taon mataas talaga ang marka niyan. Syempre yan yung mga panahon na nasa Honeymoon phase pa yung relasyon. Andun syempre yung kilig (lalo pa sakin dahil ito yung unang pagkakataon na lumampas ng isang buwan ang naging relationship status ko).

Well, hindi pa naman natatapos ang Honeymoon Phase. Marami ring magagandang nangyayari samin, katulad na lang nung weekend, di nakatuloy sa amin si Kasintahan (hinanap siya ng tatay ko). Di na yata sanay si Tatay na wala si Kasintahan sa bahay pag weekend.

Pero kakabit nito, syempre meron din kaming naging problema. Sa mga sumusubaybay sa isang tahanan ko, alam niyong nagkaroon ako ng isyu sa pagtitiwala pagdating sa mga nakikilala naming kaibigan. Gaya ng trabaho, wala naman yatang perpektong relationship. Pero ang mahalaga ay mahal ninyo ang isa't-isa. Kaya kahit ano pa man yung pinagdaanan naming dalawa ngayong taon, kami pa rin ang magkasama. Yiiiiii. Keso.

BLOG LIFE 85% (2010 - 96%)
Hindi man ako naghiatus ngayong taon, sobrang dumalang naman ang aking pagsusulat. Tinamaan ako ng sinasabi nilang writer's block.  Hindi man lang umabot ng 100 ang mga nailathala ko ngayong taon.

2011 ay hindi rin naging maganda para sa isa ko pang tahanan na tuluyan ko nang nilisan kamakailan.

Ang maganda lang, kahit hindi marami ang mga nakilala (actually, wala pang sampu ata ang mga bagong nakilala ko ngayong taon) ko, yung alam ko at yung tunay kong nakilala, alam kong kaibigan ko talaga. May sumablay lang talagang isa, pero okay na rin.

At least nakilala ko yung isa sa mga kras ko sa blog na si Coldie. Ako'y isa sa iilan lang na nakakita ng  tunay niyang hitsura sa likod ng mga smiley na pinopost niya sa blog niya.

Medyo bumabalik na ang creative juices ko, so hopefully tataas ulit ang grado ko sa 2012.

SAVINGS 70% (2010 - 70%)
Bagsak pa rin ngayong taon. Hindi na rin akong sumubok na ipasa ito. Umpisa pa lang ng taon nabaon na ako sa utang.

Blackberry. XBox Kinect. DSLR. Sangkaterbang comics. Sangkaterbang original na video games. Boracay trip. Bohol trip. SSS Loan.

Ang importante lang sakin, sa ngayon, ay nag-enjoy ako.

Hopefully sa 2011 mas magiging maayos ang lahat. Nag-enroll na ako, at bumili ng shares sa kumpanyang pinagtatrabahuan ko (kaya mas liliit nanaman ang sweldo ko). Tumigil na ako sa pagbili ng mga comics (maraming salamat sa torrent at nakakapagdload nako). Hindi na ako kailangang gumastos para sa Tablet dahil papadalhan ako ng pinsan ko ng Kindle Fire. At mas malaki na ang kinikita sakin ni Kasintahan.

HEALTH 75% (2010 - 70%)
Kung may highlight ako ngayong taon, ito ay ang pagpayat ko. Hindi na masyado halata ngayon dahil medyo malamig at mas napapakain ako.

Pasang-awa lang ako ngayon dahil hindi ko pa nakukuha yung minimithi kong timbang. Marami pang dapat trabahuin. Kelangan ko pang magsayaw ng Dance Central ng madalas.

Pero malaking achievement na sa akin ito dahil ngayong taon ako tumungtong sa pinakamabigat na timbang ko sa buong buhay ko. Ayoko nang balikan dahil nakakahiya. Basta ang mahalaga ay naibalik ko ito sa timbang ko sa timbang ko noong 2008.

Marami pang pawis na dapat tumulo. Ngayong magtetrenta na ako, mangyayari ito. Itataga ko yan sa bato.

AVERAGE 81% (2010 - 83.33%)


Bumaba ang grado ko, pero okay lang. At least alam ko na ngayon kung saan ako magfofocus sa 2012.

Hopefully, mag-iimprove next year.

Hopeful ako kasi maganda palagi ang dating sa akin ng mga "even" years.

Kayo, kung mamarkahan kayo sa mga nakatalang aspeto ng buhay niyo, ano ang magiging grado ninyo?

Dec 9, 2011


Isang dekada na pala akong nagsusulat.

Nakita ko kanina yung journal ko noong college. Binasa ko ito, at nagpapasalamat ako na tapos na ang phase na iyon ng buhay ko.

Nakakahiyang ipost ang mga pinagsusulat ko noong bata pa ako. Ang babaw babaw ko. Ang bratty ko. Pasaway. Walang kasubstance substance. Ang jologs lang.

Wala akong balak na ipost dito ang mga nakaraang sinulat ko, pero bibigyan ko kayo ng patikim ng mga naging laman ng 12 journal ko na naging hingahan ko sa loob ng limang taon.
  • Masyado ako noon affected sa mga kaganapan sa mga pinapanuod kong tv series. Kung mababasa niyo lang ang mga violent reaction ko sa mga cliffhanger na eksena sa Dawson's Creek, Alias, 24 at 7th Heaven.
  • 2001: ang goal ko para sa taon ay makahanap ng kopya ng pornographic magazine.
  • Naisulat ko ang bawat minuto ng byahe ko kasabay ang noong kras ko na si Thursday. Gaya ni Monday, si Thursday ay di ko nakilala (kasabay ko lang siya talaga sa FX tuwing Thursday).
  • Naisulat ko kung paano ko inistalk si Thursday (kavillage ko kasi siya). Sinulat ko yung suot niya tuwing nakikita ko siya, yung plate number ng sasakyan at scooter niya, kung nasaan nakalagay yung nunal niya. 
  • May isang araw, nagsulat ako sa journal ko na kunwari isa akong pirata. Wag niyo nang alamin.
  • Lahat ng sexual encounters ko mula 01-05 ay nakasulat sa journal ko. 
  • May isang buwan na emo lahat ng sinulat ko dahil nabasted ako nung isang nakaniig ko (Si Obsession... kung nibackread mo).
  • Sa isang buwan na iyon ay nakasaad din ang mga plano ko kung paano ko malalaman kung saan nakatira itong si Obsession. Oo creepy ako.
  • Parang national headline na sakin ang bagong title ng Astonishing X-Men, ang Avengers/JLA Crossover.
  • Suicidal ako noong kolehiyo tuwing Valentine's Day. 
  • Naging saksi ang journal ko sa pag-ibig ko sa isang nakilala sa text na eventually ay iniwan ako sa gitna ng aming "date".
Nakakatuwa na nakakasuka kapag binabalikan ko lahat ng pinagdaanan ko sa sampung taon na nagsusulat ako.

Nakakadiri mang balikan pero kung wala ang mga iyon, malamang wala akong maikukwento.

Hindi ko marerealize na hindi boring ang buhay ko.

Dec 5, 2011


Sa FX kanina

May tatlong nakasama

Dalawang babae at isang binabae

Masaya silang tatlong nagkukulitan



Si Kuyang pusong ate biglang nagpatawa

Naaliw ang lahat lalo na yung isa

At sabi niya:

En - Kay - Kay - El - Kay (NKKLK)

Natahimik ang barkada

Pati ako nataranta...

Ano raw?!

"Gaga ka teh, nakakaloka lang!!! Di yun iniispell!!!"

At muling nagtawanan ang lahat sa barkada

Nakakaloka talaga

Napapost lang bigla. Ayaw kong malimutan yung narinig ko kanina kaya post agad. Paalala lang may pakontes ako sa baba. Sali na!!!

May picture na yung jacket. See below.

Dec 4, 2011


Sabi sakin hindi ko daw nipopromote yung pacontest ko kaya walang sumali. Pero dahil may humabol na isa, with multiple entries to boot, naisip kong iextend na lang yung pacontest ko. Akala ko nakaligtas ako sa jacket.

Mamimigay ako ng 3 jacket mula sa kumpanya ng gasolina na aking pinagsisilbihan. Wala masyadong kailangang gawin, just follow below:

  1. Hanapin sa iyong blog ang pinakamagandang post na nagawa mo. Walang tema, basta yung post na proud na proud ka nang isulat mo. Yung tipong kung 1st time kong pumunta sa blog mo, mapapabalik talaga ako sa ganda ng ginawa mo.
  2. I-repost ang sinulat na ito. 
  3. Ilagay sa dulo ng post, ang link sa blogpost kong ito. Kayo na ang bahala kung ano ilalagay ninyo. Kung within the last month lang ang post, i-edit mo na lang yung dulo at ilink ang post na ito.
  4. Para malaman ko na lumahok ka sa pacontest ko, magcomment lang dito at ilink ang blog post mo.
  5. 1 post = 1 entry. More repost = more entries.
  6. Matatapos ang contest sa Dec. 31, 2011
  7. Announcement of winner, Jan. 15, 2011.
Ang mga entries ninyo ay gagawan ko ng sariling links sa gilid ng blog ko. Ang gusto ko lang naman ay mabigyan ng pagkakataon na mabasa ng ibang tao ang husay ninyo sa pagsusulat. Added bonus na rin, mamimigay ako ng kopya ng paborito kong libro at paborito kong comics sa pinakamagandang post na mababasa ko at sa pinakamagandang post sa opinyon ni Kasintahan. 

So to summarize: ang mga papremyo:

3 - Shell Jacket
1 - Mighty Thor Volume 2 (1-7)
1 - Fear Itself (1-7)
1 - Morning Glories Volume 1 TPB
1 - Book (choices: Life of Pi, Art of War, Graveyard Book, Love in the Time of Cholera)

Pag may budget pa, mamimigay din ako ng Ferrari USB. 

Dec 2, 2011


Matagal ko nang nais isulat itong post na ito. Last month, may isang araw kasi na wala akong ginawa kundi tumutok lang sa mga palabas sa ating lokal na telebisyon. Ang mga napanuod ko dito ay ang nagpatibay sa aking paniniwalang walang kwenta ang mga drama ng channel 7.

Sa mga loyalist pagdating sa so-called network wars, meron din naman akong puna sa mga palabas ng channel 2. Pero itong akdang ito ay in general aking obserbasyon sa local television.

  • Naiirita ako sa batang si Daldalita. Wala siyang ginawa kundi magpacute. Feeling ko siya yung tipo na pagdating ng edad trenta ay isip bata pa rin. Mataba at walang lovelife. Ewan ko, pero meron siyang something na nagpapainit ng ulo ko.
  • Walang kwentang script at direksyon. Nakapanuod ako ng episode ng panghapong drama nila na di ko maalala yung title. Basta baliw-baliwan si Tanya Garcia. Merong isang eksena dun, may isang artista na nagmomonologue. Sinasabi niya kung ano yung ginagawa niya. "Uupo muna ako. Dito ko siya hihintayin." Hello!!! Obvious naman, di mo na kailangan sabihin. Kakaasar.
  • Ang lamya umarte ng mga bida. Ang OA ng mga extra. Palabas sa FX yung serye ni Roderick Paulate. Hinuli siya ng pulis kasi nawala niya yung anak niya. Bigay na bigay yung pulis sa akting ng paghuli kay Roderick habang si Mark Anthony nakatanga lang. Mas magaling pa umarte yung teatro sa hayskul namin.
  • Nawala ang common sense sa mga tao. Hindi ko alam kung pinapantay lang ng GMA yung logic nila sa target market nila, pero may mga eksena talaga na minsan di ko alam kung may common sense ba talaga yung mga karakter sa palabas nila. Gaya ng example sa taas, mas inintindi nila yung paghuli kay Roderick kesa paghanap dun sa nawawalang bata. Nakita na nga nilang ibang bata yung bitbit nung tao, di pa rin naniwala na nawala niya yung bata.
  • Hindi rin naman perpekto ang Channel 2. Minsan ay nagkakasala din sila sa mga puna ko sa kabilang istasyon. Kaya lang ang problema ko sa mga drama ng dos ay iisa lang ang tema ng lahat ng kwento nila. Nawawalang kapamilya. Gitna lang talaga ang aabangan mo, dahil generic ang opening at ending ng mga kwento nila. Origin ang umpisa. Kidnapping/Hostage-taking ang katapusan.
  • Kailangan nilang mangumpitensya sa Fantaserye. Hindi naman kailangan. Ang panghatak nila sa publiko yung mga kakaibang ideya nila at yung husay ng mga artista. Wag na sana sila mangumpitensya sa mga walang kwentang pantaserye dahil unang-una ang pangit nila gumawa ng special effects. 
May mga puna pa ba kayo sa mga tv shows ng mga Pilipino?